( 744 . ) اين كلام را « جاحظ » در ميان صد سخن برگزيده جاحظ - صد سخن برگزيده - از امام نقل كرده و « ابن مسكويه » در كتاب « الحكمة الخالدة ابن مسكويه - الحكمة الخالدة - ص 112 » ص 112 آن را آورده است . ( 745 . ) اين سخن در « خصال - خصال - جلد 2 ص 164 » جلد 2 ص 164 « و تحف العقول - تحف العقول - ص 158 » ص 158 و « حلية الاولياء - حلية الاولياء - ج 1 ص 195 » ج 1 ص 195 آمده است . ( 746 . ) اين كلام در « كشف الغمة 2 - كشف الغمة - ج 3 ص 139 » ج 3 ص 139 بنقل از كتاب « حافظ » و عبد العزيز ابن اخضر جنابذى » 1 حافظ عبد العزيز ابن اخضر جنابذى - كتاب جنابذى - آمده و نيز « ابو طالب مكى » در قوت القلوب ابو طالب مكى - قوت القلوب - ج 2 ص 424 ج 2 ص 424 آن را آورده است . ( 747 . ) اين دو جمله ، در خطبه وسيله است كه « حرانى » در « تحف العقول حرانى - تحف العقول - ص 75 » ص 75 آن را آورده است . ( 748 . ) « راغب » در محاضرات الادباء راغب - محاضرات الادباء - ج 1 ص 175 ج 1 ص 175 با كمى تفاوت آن را آورده است . درس بزرگى از امام در اينجا فرا مىگيريم كه مدح و تمجيد افراد بايد در حد اعتدال باشد كه در صورت تجاوز تملق است يا حسادت و كند بيانى .